Over Roemenië

Gelegen in het zuidoosten van Europa gaat de oude geschiedenis van Roemenië duizenden jaren terug in de tijd naar dat van stammen en migraties. Vandaag de dag ligt het land nog op dezelfde plaats als waar de voorouders van de Roemenen ooit rondtrokken: de Daciërs, een Thracisch volk. De Daciërs werden tijdens de eerste eeuw voor Christus verenigd in een Koninkrijk onder de wijze heerschappij van Koning Boerebista. Ze werden uiteindelijk overwonnen door de Romeinen onder leiding van Keizer Trajanus in de eerste eeuw n.Chr. Dat bleek het geboortecertificaat te zijn voor het Roemeense volk en de taal. Na constante aanvallen door nomadische volkeren vertrok de Romeinse overheerser aan het eind van de tweede eeuw v.Chr. Ze lieten een gemengde bevolking achter die een Latijnse taal sprak. De jaren gingen voorbij en zo ook de verschillende migratiegolven. De Roemeense geografie - met de Karpaten in het midden van het land - is niet echt handig voor een bevolking die dezelfde taal en religie deelde.

Transsylvanië werd vanaf het begin van de 10de eeuw tot de 13de eeuw langzaam veroverd door het nieuw gevormde Hongaarse koninkrijk en langzaam omgevormd tot een autonome provincie. De Hongaren nodigden Duitse (Saksische) immigranten uit om zich inTranssylvanië te vestigen en zo de grenzen beter te kunnen verdedigen. In de 16de eeuw, terwijl Hongarije door de Turken werd veroverd, werd Transsylvanië een vazal van het Ottomeense Rijk en behield haar autonomie door een jaarlijkse geldsom te betalen aan de Sultan. De reformatie vond zo een open deur naar de Transsylvenische Duitse en Hongaarse inwoners. Na de nederlaag van de Turken bij Wenen werd Transsylvanië een onderdeel van het Habsburgse Rijk en later van het nieuw gevormde Oostenrijks-Hongaarse Rijk.

De twee andere Roemeense feudale vorstendommen: Walachije en Moldavië ontstonden in de 14de eeuw en speelde een belangrijke rol in het behouden van de Roemeense taal en religie voor volgende generaties. Deze twee provincies vochten hard tegen de Ottomaanse noordelijke uitbreiding van de macht. Met name in de 15de eeuw werden hier roemruchte historische figuren geboren in de strijd voor vrijheid. Beide provincies betaalde een jaarlijkse geldsom aan de sultan, maar behielden hun onafhankelijkheid. De Ottomaanse aanwezigheid hield ondanks aanhoudend verzet aan tot de 19de eeuw toen de twee provincies dezelfde prins als hun heerser kozen: Al Ioan Cuza. Op deze manier werd een nationale staat gecreëerd die voor het eerst de naam Roemenië gebruikte. In 1866 werd Al Ioan Cuza gedwongen om af te treden en werd zijn plaats overgenomen door een Duitse prins van de Hohenzollern familie: Prins Carol I. Onder zijn heerschappij verkreeg Roemenië haar onafhankelijkheid in 1877.

In de eerste wereldoorlog trad Roemenie in 1916 toe tot de Triple Entente. Het terugkrijgen van Transsylvanië en de vereniging van alle drie de Roemeense provincies onder dezelfde naam was hiervoor de belangrijkste reden.

Tussen de twee oorlogen in werkte Roemenië aan het versterken van haar grenzen en nieuwe hervormingen, maar het dictatorschap van Koning Carol II als ook de opkomst van Hitler op het Europese politieke toneel deden alle inspanningen teniet. Roemenië verloor veel van haar gebiedsdelen in 1940: Bessarabië werd bezet door de Russen, Noordelijk Transsylvanië door de Hongaren en het zuidelijk deel van Dobroedzja door de Bulgaren. Dit dwong de Koning tot aftreden ten gunste van zijn minderjarige zoon Michael en de werkelijke machthebber, Ion Antonescu als regent. Antonescu maakte Roemenië onderdeel van Hitler's anti-sovjet oorlog. Nadat Koning Michael deel nam in een coup tegen Antonescu veranderde de koers van de oorlog toen Roemenië in 1944 zich tegen Duitsland keerde. Na het gedwongen aftreden van Koning Michael in 1947 werd er een Communistisch regime in Boekarest geïnstalleerd dat nog 50 jaar zou aanhouden en haar sporen zou nalaten op het land en haar bevolking.

De stormachtige geschiedenis van het land en de verschillende etnische groepen die in Roemenië samenleven creëerden een fraai cultureel erfgoed dat ook vandaag de dag nog bekeken kan worden. Muziek, dans en geloof waren altijd al een belangrijk onderdeel van de voortdurende strijd om het bestaan, van de nationale identiteit en zijn nog altijd een belangrijk onderdeel van het alledaagse leven. Die leefgemeenschappen spelen nog steeds een belangrijke rol in het alledaagse leven van de bevolking en waar je ook komt in Roemenië: moderne ontwikkelingen gaan vaak hand in hand met traditie. De geschiedenis bracht mensen samen of dreef ze uiteen, maar wat het heeft achtergelaten zijn verbazingwekkende sporen van een leven dat erg zeldzaam aan het worden is in Europa: Middeleeuwse stadjes, traditionele dorpjes en een onveranderde manier van leven.

Een ander belangrijk cultuurgoed dat de Roemenen hebben geërfd door die kleurrijke mix van etniciteiten en dat sterk wordt gewaardeerd is voedsel. Een bezoek aan Roemenië is ten eerste een culinaire belevenis die je amper kan vergeten. De verschillende gerechten, ingrediënten en de tijd die nodig is om ze te bereiden zijn allemaal kunstvormen op zichzelf. Voedsel brengt mensen samen en verenigt ze.

Net als met geschiedenis is ook de natuur niet zuinig omgesprongen met het land. De geografie van Roemenië brengt bergen samen met eindeloze grasvlaktes, zeekusten met hooglanden, rivieren met meren en creëert zo een fenomenale biodiversiteit die elders in Europa steeds zeldzamer aan het worden is. Het grote aantal dieren en planten zijn een fantastische erfenis die vooral nog bestaat vanwege de amper veranderende traditionele manier van leven, vooral op het platteland. Vandaag de dag biedt Roemenië een thuis voor één van de grootste populaties van grote carnivoren in Europa, terwijl veel vogelsoorten hun broedgebied in de delta hebben. De landelijke sfeer van de met de zeis jaarlijks gemaaide velden en graslanden hoog in de bergen, creëren het perfecte habitat voor wilde bloemen die in andere delen van het continent allang zijn verdwenen.

Dit was in het kort wat informatie over ons land, want het is simpelweg te veel om het allemaal hier in één keer te vertellen. We hopen u daarom dan ook snel te ontmoeten, zodat u zelf kunt zien wat ons land u te bieden heeft!